“Help! Zij komt weer aan boord”. Hoe ga je om met extreme vliegangst?

Vliegangst, ongeveer 30% van de de reizigers heeft er in meer of mindere mate last van. Ik ben één van hen. Meestal kan ik er goed mee lachen. En de mensen rondom mij ook, als ik de situaties beschrijf die ik meemaak in de ijzeren vogel. Maar ze hoeven niet meer, die grappige verhalen. Ik wil onbezorgd kunnen doen wat ik het allerliefste doe … reizen en nieuwe plaatsen ontdekken. Vliegangst, ik wil er zo graag van af! Onlangs kocht ik het boek waarin piloot Kelly Otte tips geeft om met een rustig gevoel op een vliegtuig te kunnen stappen.

HET OPSTIJGEN: (NOT) READY FOR TAKE OFF!

De angst start al een dag of twee voor ik moet vertrekken en wordt verlammend enkele kilometers voor we de luchthaven naderen. Ik kan niet meer eten of drinken, ik kan zelfs bijna niet meer praten. Een gezellige reispartner ben ik dus allerminst. Als ik mijn medereizigers observeer, denk ik twee dingen. Ten eerste : “Hoe kan dat vliegtuig boven blijven met al dat gewicht?”. En ten tweede : “Nu lachen ze nog, ze hebben nog geen enkel besef van de ramp die ons dadelijk te wachten staat.”

Het is zelfs zover gekomen dat mijn man en ik aparte zitjes boeken in het vliegtuig. Ik helemaal vooraan om de stewardessen nauwlettend in het oog te houden. Hij zo ver mogelijk van mij vandaan. En als ik weer eens een paniekaanval krijg, duikt hij wat verder weg achter zijn boek.

DE VLUCHT: ZAL ER TURBULENTIE ZIJN?

Van zodra we in de lucht hangen en de piloot de lampjes uitdoet, ga ik voor de eerste keer naar het toilet. Om daarna nog een aantal keer terug te keren. Niet omdat ik moet, ha, maar om te kunnen praten met de stewardessen. Het allereerste bezoek is cruciaal. Want ik ga dan dé belangrijke vraag stellen. “Will there be turbulence?”. Het ergste wat er kan gebeuren, de ware hel voor iedereen met vliegangst, turbulentie!

Ze hadden het natuurlijk al gemerkt aan het oogcontact maar vanaf dan weten ze het zeker. We zitten hier met een moeilijk geval. Nu ben ik uiteraard wel een “vriendelijk moeilijk geval”. Elke keer ze langskomen, trek ik een soort van grimas. Iets wat kan doorgaan voor een lach. Voor alle zekerheid vraag ik nog eens “everything ok?” en zeg ik heel beleefd “thank you very much” en “sorry”.

Eén keer, in een ver verleden, op een lange terugvlucht van de Dominicaanse Republiek naar Amsterdam, mocht ik zelfs in de cockpit bij de piloten zitten. Heel raar om hen daar zo rustig te zien keuvelen en koffie drinken terwijl we toch door een turbulente zone vlogen.

WAT TE DOEN TIJDENS DE VLUCHT?

De mensen die naast mij zitten, zijn meestal heel begripvol en vriendelijk. Ze proberen een gesprek aan te gaan om mij wat af te leiden en als de vlucht gewoon rustig is, lukt dat wel. We praten dan over de vakantiebestemming en wat er de volgende dagen op het programma staat.

Tenzij er dus effectief turbulentie komt. Wat vorige zomer het geval was op onze vlucht van Pisa naar Eindhoven. Ik had geen zitje vooraan en de gordels moesten aan blijven. Je zag geen steek voor ogen, enkel grijze wolken die tegen de raampjes plakten en ook de stewardessen moesten blijven zitten. Zo ver mijn gordel het toeliet, ging ik rechtstaan en begon ik als een gek naar hen te zwaaien om te vragen hoe ernstig de situatie was en hoe lang het ging duren. Dat was toen, zeker naar mijn gevoel, best lang. Nadien kwam de purser direct langs en ik hoor het koppeltje achter mij zeggen tegen haar “I think she needs medication”. Een vlucht om niet snel te vergeten.

DE LANDING WORDT INGEZET

Tegen het einde van de vlucht is er de rondgang met de duty free producten. Eén van mijn “favoriete” momenten want nu heb ik de volledige aandacht van de stewardess. Ik koop standaard een flesje parfum dat ik niet nodig heb. Enkel en alleen om me bezig te houden. Om samen met haar wat geurtjes uit te proberen en de tijd ongemerkt te laten verstrijken.

En dan is het zover … de motoren zijn al even wat stiller gaan draaien, de gordels moeten weer aan en de gordijntjes omhoog. De piloot kondigt aan dat we binnen een twintigtal minuten zullen landen.

Van het ene moment op het andere is mijn angst verdwenen. Ook al besef ik dat het landen misschien wel het gevaarlijkste onderdeel van heel de vlucht is. Ook al schudt het vliegtuig helemaal door elkaar. Ik ben eindelijk rustig. Een brede, oprecht gemeende glimlach verschijnt op mijn gezicht. Want ik weet, de nachtmerrie is voorbij. We staan bijna op de grond.

En als het vliegtuig dan met een grote bons de landingsbaan raakt, start ik het applaus. Ik zing nog net niet “merci piloot, merci” want dat zou er een klein beetje over zijn. Maar ik ga wel iedereen persoonlijk bedanken voor de goede zorgen. Heel vriendelijk geven ze me nog een hand of soms een knuffel en met de glimlach zwaaien ze me uit. Terwijl ik ze zie denken, en terecht, oef … daar zijn we vanaf.

HET KANTELMOMENT: DIT GAAT TE VER!

Hoe is het nu zover gekomen dat ik voorgoed komaf wil maken met mijn angst? Dat gebeurde tijdens ons laatste reisje in oktober. Om onze huwelijksverjaardag te vieren, trokken we een aantal dagen naar Venetië. Een dik uur vliegen en de heenreis was best meegevallen.

Het werd een super fijne vakantie tot onze laatste avond. Er werd slecht weer voorspeld voor de komende dag en de vorige turbulente terugvlucht spookte nog steeds door mijn hoofd. ’s Ochtends bij het ontbijt heb ik dan een peperduur treinticket geboekt en een uur later zat ik al op de trein, klaar voor een 13 uur durende reis met 4 overstappen. Mijn man bleef nog een hele dag alleen in Venetië en had ’s avonds pas een terugvlucht. Midden in de nacht is een vriendin me komen ophalen in het station van Aken. Verder geraakte ik niet.

Nee, we hebben hierover geen ruzie gekregen. En ja, we willen samen nog heel vaak op reis gaan. Maar niet meer op deze manier. Of we nemen in het vervolg de trein of ik probeer mijn angst onder controle te krijgen. Optie 2 is ideaal want op mijn wishlist staat een reis naar het Oosten en de hubby wil graag naar New York met Kerstmis. Het lijkt me ook heel fijn om samen met de kinderen eens een verre reis te maken. Zij willen het liefst eens op safari in Afrika of naar de Malediven.

“OVERWIN JE VLIEGANGST EN WORD EEN WERELDREIZIGER”

“This is your captain speaking”

In dit boek geeft piloot Kelly Otte heel wat informatie mee. Meer info dan “het vliegtuig is het veiligste vervoermiddel dat er bestaat” want dat weet ik ondertussen ook wel. Hij vertelt over wat een vliegtuig allemaal aankan, over de levenslange opleiding van een piloot en over de mythes van turbulentie.

Heel frappant ook vond ik de conversatie die hij ’s ochtends met zijn vrouw heeft aan de ontbijttafel (zie foto). Natuurlijk wil hij ook gewoon weer veilig thuiskomen. Mocht er teveel risico aan verbonden zijn, zou hij deze job niet kiezen!

Ik merk wel dat ik rustig word van de manier waarop hij al deze informatie deelt en dat ik op deze moment weer denk dat ik het best aankan. Dat ik wil dealen met mijn eigen aanstellerij. En toch ben ik heel bang dat in realiteit de paniek weer gaat toeslaan.

Het laatste hoofdstuk van dit boek gaat over vliegangst cursussen. Een team van piloten, stewardessen en psychologen begeleiden je in 1 of 2 dagen naar onbezorgd reizen. Blijkbaar stapt 98% van de cursisten nadien veel geruster op een vliegtuig. Er zijn verschillende cursussen in België en Nederland maar ze zijn best prijzig. Moest ik zeker weten dat ze mijn angst kunnen wegnemen, twijfelde ik echter geen seconde. Ik ga er eens goed over nadenken en eventueel dit voorjaar zo’n cursus volgen.

TO FLY OR NOT TO FLY?

We zullen zien wat de toekomst brengt. Als er iemand van jullie de ultieme tip heeft of ervaring met een cursus … laat het me zeker weten. Medicatie heb ik trouwens al geprobeerd, tenminste Xanax (Alprozalam) toch. Helpt niet, al zeker niet in combinatie met alcohol. Al levert dat wel hilarische filmpjes op maar daar ga ik verder niet over uitweiden, ha. Hopelijk lukt het me toch nog om de wereld niet enkel via National Geographic te ontdekken maar om enkele droombestemmingen “for real” te bezoeken.

You May Also Like

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>